Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Posts Tagged ‘ترکیه’

دیشب در شبکه فارسی بی بی سی برنامه ای دربازه توطئه و توهم توطئه پخش شد . در این بین یکی از بینندگان اشاره ظریفی کرد که «فاصله ین ایندو واقع گرایی است»
دلیلی که این مطلب را نوشتم توافق دیر هنگام غرب و ایران بر سر مسائل هسته ای است که با دخالت جنبش سبز نمایشش به تعویق افتاد. و سد البته نارضایتی دو طرف از این تعویق و همچنین ناخشنودی از خیزش مردم سبز اندیش ایران.
بعد از تمامی اتفاقات این چند ماه به من ثابت شده که آمریکا و به طور کلی غرب به هیچ وجه دوست جنبش سبز نیستند و در هر صورتی ایرانی را ترجیح میدهند مانند لیبی.
به بیان دیگر ایرانی با دیکتاتورهای ضعیف که فقط چنگ و دندان نشان میدهند ولی مردم بیدفاع خود را به خاک و خون میکشند نه ایرانی آزاد که مردم آگاهش با پیگیری حقوق خود عرصه را برای فرمایشات غرب تنگ کنند.
ننگ بر این روابطی که سیاستمداران برساخته اند تا منافع خویش را از آن بدست یغما آورند.
منافعی به قیمت خون نداها و سهراب ها ، به قیمت شکنجه ها ، از دست رفتن زندگی ها و تحقیر های بی پایان.
بادا که مردم جهان طرحی نو دراندازند و هر انسانی در هر گوشه ای از این خاک جانش به تمام جانها بیارزد .
این گره به دستان خودمان باز میشود و در این راه نه فقط تنهاییم که بسیارند کمک دهندگان به رژیم اشغالگر. نمونه اش همین همسایه مان ترکیه که با هیئتی 200 نفره دیشب وارد تهران شد.
شرم بر این دولتمردان . شرم.
کاش بنی آدم اعضای یکدیگر بودند . کاش…

لینک مطلب در بالاترین
type=»text/javascript» src=»http://static.addtoany.com/menu/locale/fa.js» charset=»utf-8″>

Read Full Post »

UN-LOGO%20copyچقدر به خودم افتخار میکنم وقتی میبینم و میشنوم اخبار جهانی را در حمایت از ایران از روشنفکران گرفته تا سالنهای مد و بازیگران و خوانندگان و شهروندان عادی. ایرانیان خارج از کشور که جای خود را دارند.این چیزی است که ما لیاقتش را داریم. درود به شما شرفتان.
این مردم بودند که دولتهایشان را وادار به موضع گیری در برابر جناتهای رژیم کردند. وگرنه اگر فقط دولتها بودند که مثل ترکیه و روسیه و ونزوئلا از هول پیش پیش تبریکات را به آستان ملوکانه فرستادند. این قدرت جوامع آزاد است که دولت تنها سخنگو نیست و باید به خیلی جاها جواب پس بدهد .
نکته ای در این میان اما به ذهنم رسید و آن سازمان مللی است که سازمان» ملل» نیست.
شرمگینم وقتی لیبی با آن سابقه حقوق بشر میتواند بر کرسی ریاست کمیسیون حقوق بشر آن بنشیند و در واقع جهان را به سخره بگیرد.
این سازمان دولتهاست. سازمان ملل در فیس بوک و توییتر و فرند فید و بالاترین و دیگ و سایر شبکه های اجتماعی است. به نظر من الان جهان به نقطه ای رسیده که بتواند با کمک تکنولوژی سازمانی از ملل تشکیل دهد تا دولتهای خودکامه را زیر تیغ تیز انتقادها بگیرند و بتواند اصول اولیه انسانی و شهروندی مردم کشورها را از دولت ها طلب کند.
اگر ایرانمان را آزاد کردیم ، فردا به فکر همنوعانمان در کره شمالی و برمه و لیبی باشیم. باشد که جهانی آزاد را با هم جشن بگیریم.

لینک مطلب در بالاترین

a2a_linkname=»بیداری»;a2a_linkurl=»pleasewakeupmow2.wordpress.com»;

Read Full Post »